Księgowość kryptowalut według IFRS

Nie istnieje standard IFRS dedykowany kryptowalutom — dlatego kryptowaluty ujmuje się według istniejących standardów, głównie jako wartość niematerialną i prawną. Ma to realne konsekwencje dla tego, jak zyski, straty i utrata wartości wpływają na Twoje sprawozdania. Ta strona wyjaśnia traktowanie według IFRS oraz to, jak CryptaCount je stosuje.

Informacje ogólne, nie porada księgowa. Potwierdź właściwe traktowanie dla swojego stanu faktycznego ze swoim audytorem lub doradcą.

Stanowisko IFRS

Zgodnie z analizą Komitetu ds. Interpretacji IFRS, aktywa kryptowalutowe na ogół podlegają jednemu z dwóch standardów:

• IAS 2 (Zapasy) — jeśli przechowujesz kryptowaluty w celu sprzedaży w ramach zwykłej działalności gospodarczej (np. jako broker-dealer), są one zapasami.
• IAS 38 (Wartości niematerialne) — w przeciwnym razie kryptowaluta jest wartością niematerialną i prawną (jest identyfikowalna, niepieniężna i pozbawiona postaci fizycznej).

Większość posiadaczy ląduje przy IAS 38.

Koszt vs. przeszacowanie według IAS 38

Według IAS 38 wybierasz między dwoma modelami:

• Model kosztu — wykazuj kryptowaluty według kosztu pomniejszonego o ewentualną utratę wartości (według IAS 36). Odpisy z tytułu utraty wartości można odwrócić (do pierwotnego kosztu), jeśli wartość się odbuduje — kluczowa różnica względem dawnych zasad US GAAP.
• Model przeszacowania — wykazuj kryptowaluty według wartości godziwej, ale tylko tam, gdzie istnieje aktywny rynek; zyski z przeszacowania na ogół trafiają do innych całkowitych dochodów, a nie do rachunku zysków i strat.

To istotne rozejście się z US GAAP, który obecnie wymaga wartości godziwej przez zysk netto dla kryptowalut objętych zakresem. Księgowość kryptowalut według US GAAP →

Dlaczego wybór wyceny ma znaczenie

Twój wybór standardu, modelu i podejścia do utraty wartości zmienia Twój wykazywany wynik, wartości aktywów oraz to, co testują Twoi audytorzy — dlatego musi być stosowany konsekwentnie i udokumentowany.

Jak CryptaCount pomaga przy IFRS

• Obsługuje wybraną przez Ciebie podstawę wyceny — koszt historyczny lub wartość godziwa
• Stosuje utratę wartości według IAS 36 (z odwróceniami tam, gdzie dozwolone) oraz zasadę niższej z kosztu lub wartości netto możliwej do uzyskania według IAS 2
• Tworzy zapisy księgowe, które księgują się do Twojej księgi zgodnie z wybraną przez Ciebie polityką
• Prowadzi kompletną, możliwą do prześledzenia ścieżkę dla Twoich audytorów

Zgodność i raportowanie → · Księga pomocnicza kryptowalut →

Informacje ogólne, nie porada księgowa. Zweryfikuj ze swoim audytorem lub doradcą.

Dlaczego brak dedykowanego standardu utrudnia IFRS, a nie upraszcza

Cechą definiującą kryptowaluty w ramach IFRS jest brak dedykowanego standardu, co oznacza, że praca przesuwa się z podążania za jednym podręcznikiem zasad na przypisanie każdego składnika aktywów do istniejącego standardu, który odpowiada jego faktom. Powyższa strona przedstawia dwa miejsca — zapasy według IAS 2 dla broker-dealera, wartości niematerialne i prawne według IAS 38 dla większości innych posiadaczy — lecz konsekwencja warta przemyślenia jest taka, że przypisanie jest osądem, a osądy muszą być stosowane konsekwentnie, udokumentowane i bronione przed audytorem. Dwa podmioty posiadające identyczny token mogą znaleźć się w różnych standardach, ponieważ różni się ich model biznesowy, i jest to cecha rachunkowości opartej na zasadach, a nie luka do załatania.

To sprawia, że projektowanie polityki rachunkowości jest prawdziwym pierwszym zadaniem. Zanim zostanie zaksięgowany choćby jeden zapis, decydujesz, któremu standardowi podlega każda kategoria aktywów, a w ramach IAS 38 — czy przyjmujesz model kosztu czy przeszacowania — wybór, który, jak wskazuje strona, decyduje o tym, czy zmiany wartości w ogóle dotykają wyniku czy innych całkowitych dochodów. Ponieważ ta decyzja kształtuje raportowany wynik i wartości aktywów przez lata, jest to dokładnie ten rodzaj polityki, który Twój audytor będzie oczekiwał w formie pisemnej, stosowanej jednolicie i zmienianej jedynie z dobrego powodu.

Jak wybór IFRS sięga do Twoich ksiąg

Gdy polityka jest ustalona, musi być wykonywana w każdym okresie, i to właśnie tutaj mechanika zaczyna dawać się we znaki. W modelu kosztu każdy składnik aktywów jest wykazywany po koszcie i testowany pod kątem utraty wartości zgodnie z IAS 36, przy czym właściwa dla IFRS subtelność polega na tym, że utrata wartości może później zostać odwrócona do pierwotnego kosztu, jeśli wartość się odbuduje — więc Twój system musi zapamiętywać pierwotny koszt i umorzony wartość bilansową oddzielnie, aby poprawnie obliczyć odwrócenie. W modelu przeszacowania potrzebujesz dającej się obronić wartości godziwej na każdy dzień sprawozdawczy i oceny aktywnego rynku uzasadniającej jej zastosowanie. W obu przypadkach polityka staje się realna dopiero wtedy, gdy jest przekształcana w zapisy księgowe → trafiające na właściwe konta, okres po okresie, bez ręcznego przepisywania.

Zbycia dodają drugi poziom. Przy sprzedaży zysk lub strata zależy od podstawy kosztowej konsumowanej partii, co z kolei zależy od tego, jak śledzisz partie tego samego aktywa kupione w różnych momentach. Zapasy według IAS 2 mają własną mechanikę niższej z kosztu lub wartości netto możliwej do uzyskania. Nic z tego nie jest koncepcyjnie skomplikowane, lecz przy dużej skali jest bezlitosne: jedna błędnie śledzona partia lub pominięta utrata wartości po cichu zniekształca sprawozdania. Księga pomocnicza kryptowalut → przechowująca historię na poziomie partii sprawia, że wykonanie jest uczciwe.

Dane i ścieżka audytu, których domaga się IFRS

Ujęcie według IFRS jest audytowalne tylko wtedy, gdy liczby mogą być odtworzone z dowodów. Oznacza to zachowanie, dla każdego składnika aktywów i ruchu, danych uzasadniających jego wycenę zgodnie z wybranym modelem — pierwotny koszt, historia utraty wartości z danymi wejściowymi stojącymi za każdym testem, źródła wartości godziwej tam gdzie stosuje się model przeszacowania, oraz szczegóły na poziomie partii uzasadniające każde zbycie. Ponieważ odwrócenia utraty wartości i przeszacowania powtarzają się każdy okres, ślad musi być podłużny: nie tylko bieżąca wartość bilansowa, ale ciąg zdarzeń, które ją wytworzyły.

• Pierwotny koszt i szczegóły nabycia — punkt kotwicy dla modelu kosztu i punkt wyjścia dla wszelkich strat z tytułu utraty wartości lub zbyć.
• Historia utraty wartości i odwróceń — data każdego testu, dane wejściowe i wynik, tak by odwrócenie do pierwotnego kosztu mogło być udokumentowane zgodnie z IAS 36.
• Proweniencja wartości godziwej — dla modelu przeszacowania: źródło i data każdej wartości oraz uzasadnienie aktywnego rynku stojące za nią.
• Śledzenie na poziomie partii — podstawa kosztowa każdej transzy, tak by zyski i straty ze zbycia były obliczane i możliwe do odtworzenia.
• Zapis polityki i spójności — dokumentacja wskazująca, który standard i model ma zastosowanie do każdej kategorii, stosowana jednolicie w poszczególnych okresach.

Wyzwanie uzgodnienia w ramach IFRS

Polityka rachunkowości może być wzorowa i nadal zawodzić, jeśli dane bazowe są niekompletne. Kryptowaluty posiadane przez podmiot obejmują wiele portfeli, łańcuchów i miejsc, a zanim będzie można zastosować jakiekolwiek ujęcie według IAS 38 lub IAS 2, stany muszą być uzgodnione: to samo aktywo rozpoznane raz, przelewy wewnętrzne między własnymi portfelami usunięte, by nie wyglądały jak nabycia lub zbycia, i każda partia rozliczona tak, by podstawa kosztowa była nienaruszona. Test utraty wartości lub przeszacowanie do wartości godziwej przeprowadzone na niekompletnej populacji daje pewnie błędną liczbę, co jest gorsze niż oczywiście niekompletna.

To dlatego uzgodnienie i wycena nie mogą być oddzielone. Deduplikacja i dopasowywanie przelewów tworzące czyste stany są warunkiem wstępnym sensownego zastosowania standardu. Uzgodnienie raz na poziomie księgi, a następnie nałożenie ujęcia IFRS na wierzch — zamiast mierzenia najpierw i uzgadniania później — sprawia, że wynikowe sprawozdania są zarówno poprawne, jak i dające się obronić, gdy audytor śledzi przeszacowanie z powrotem do źródła.

Jak księga pomocnicza kryptowalut wspiera zgodność z IFRS

Księga pomocnicza kryptowalut jest praktycznym silnikiem dla IFRS, ponieważ przenosi dwie rzeczy, których wymagają standardy: kompletny, uzgodniony zapis stanów i ruchów oraz szczegóły na poziomie partii i historyczne niezbędne do ich wyceny zgodnie z Twoją polityką. Stosuje wybraną przez Ciebie podstawę wyceny — koszt lub wartość godziwa — przeprowadza utratę wartości zgodnie z IAS 36 z odwróceniami tam, gdzie dozwolone, obsługuje niższą z kosztu lub wartości netto możliwej do uzyskania według IAS 2 i księguje wynikowe wpisy do Twojej księgi, tak by traktowanie pojawiało się w rachunkach, a nie w bocznym arkuszu kalkulacyjnym. Warstwa zgodności i raportowania → spoczywa następnie na tym uzgodnionym fundamencie.

Utrzymuje to również spójność między ramami. Grupa raportująca według IFRS w jednym podmiocie i US GAAP → w innym napotyka zasadniczo różne wyceny — koszt lub przeszacowanie w porównaniu z obowiązkową wartością godziwą przez zysk netto — a próba korzystania z obu na podstawie jednego płaskiego eksportu prowokuje błędy. Posiadanie jednego uzgodnionego zestawu danych i stosowanie do niego polityki każdego ramu sprawia, że rozbieżność jest celowa i wyjaśnialna, a nie przypadkowa.

Zakres i stosowalność, na poziomie ogólnym

Ujęcie według IFRS ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie sporządzasz sprawozdania finansowe według IFRS i posiadasz krypto, a powyższa strona już przedstawia podział na dwa standardy. Ogólna uwaga do dodania jest taka, że zakres jest determinowany faktami, a nie nazwą aktywa: to, czy dany składnik aktywów jest zapasem czy wartością niematerialną, zależy od modelu biznesowego i zamiaru, a tokeny o niezwykłych prawach mogą nawet rodzić pytania, czy IAS 38 jest właściwym domem. Tam gdzie charakter składnika aktywów jest naprawdę niejednoznaczny, właściwe ujęcie jest kwestią do ustalenia z audytorem lub doradcą, a nie do domyślnego przyjęcia.

Ponieważ IFRS ewoluuje, a organy normalizacyjne nadal dyskutują o aktywach cyfrowych, roztropnym podejściem jest traktowanie udokumentowanej polityki jako żywego stanowiska, rewidowanego w miarę rozwoju wytycznych, a nie jako jednorazowej decyzji. Standardy wymienione na powyższej stronie są bieżącymi miejscami dla kryptowalut, lecz właściwe zastosowanie do Twoich konkretnych faktów — i wszelkie przyszłe udoskonalenia — to coś, co należy potwierdzić w oparciu o standardy i doradcę.

Częste błędy w ramach IFRS

• Domyślne traktowanie wszystkich stanów jako wartości niematerialnych. Kryptowaluty przechowywane w celu sprzedaży przez broker-dealera są zapasami według IAS 2; zakładanie IAS 38 dla wszystkiego błędnie opisuje model.
• Zapomnienie o odwróceniach utraty wartości. Według IAS 36 utrata wartości wartości niematerialnej może zostać odwrócona do pierwotnego kosztu — brak oddzielnego śledzenia pierwotnego kosztu uniemożliwia jego obliczenie.
• Sięganie po wartość godziwą bez aktywnego rynku. Model przeszacowania według IAS 38 wymaga uzasadnienia aktywnego rynku; stosowanie wartości godziwej bez niego jest niedostępne.
• Księgowanie zysków z przeszacowania na niewłaściwym koncie. Zyski z przeszacowania na ogół trafiają do innych całkowitych dochodów, a nie do rachunku zysków i strat — błąd prezentacyjny zniekształcający wynik.
• Niespójne stosowanie. Zmiana standardu lub modelu bez uzasadnienia podważa porównywalność i prowokuje kwestionowanie przez audytora.
• Wycena na nieuzgodnionej populacji. Utrata wartości lub wartość godziwa obliczone dla niekompletnych stanów są pewnie błędne.

Jak CryptaCount pomaga przy IFRS

CryptaCount przekształca politykę IFRS w powtarzalną, audytowalną księgowość. Uzgadnia Twoje kryptowaluty w portfelach, łańcuchach i miejscach do jednego kompletnego zestawu danych, obsługuje wybraną przez Ciebie podstawę wyceny — koszt historyczny lub wartość godziwa — i stosuje utratę wartości według IAS 36 z odwróceniami tam, gdzie dozwolone, oraz niższą z kosztu lub wartości netto możliwej do uzyskania według IAS 2 tam, gdzie stan jest zapasem. Śledzi podstawę kosztową na poziomie partii, tak by zbycia były obliczane poprawnie, księguje wynikowe zapisy księgowe → do Twojej księgi i prowadzi kompletną, możliwą do prześledzenia ścieżkę, którą Twoi audytorzy mogą śledzić od przeszacowania z powrotem do źródła. To, który standard i model odpowiadają Twoim faktom, pozostaje osądem do potwierdzenia z Twoim audytorem lub doradcą; CryptaCount sprawia, że jakakolwiek polityka zostanie przez Ciebie przyjęta, jest wykonywalna na dużą skalę.

Czy możemy wybrać wartość godziwą dla naszych kryptowalut według IFRS?

Tylko przez model przeszacowania IAS 38 i tylko tam, gdzie istnieje aktywny rynek uzasadniający wartość — przy czym zyski trafiają na ogół do innych całkowitych dochodów, a nie do rachunku zysków i strat. W przeciwnym razie stosuje się model kosztu, wykazując kryptowaluty po koszcie pomniejszonym o utratę wartości. To, który jest właściwy dla Twoich stanów, jest decyzją polityczną do potwierdzenia z Twoim audytorem.

Czym ujęcie według IFRS różni się od US GAAP dla tych samych stanów?

Istotnie. US GAAP → wymaga teraz wartości godziwej przez zysk netto dla kryptowalut objętych zakresem, podczas gdy IFRS na ogół stosuje koszt lub przeszacowanie według IAS 38. Grupa raportująca według obu standardów zobaczy te same aktywa wyceniane w różny sposób, dlatego posiadanie jednego uzgodnionego zestawu danych i stosowanie do niego polityki każdego ramu sprawia, że rozbieżność jest celowa i wyjaśnialna.

Co audytor chce zobaczyć za naszymi liczbami krypto według IFRS?

Możliwy do odtworzenia ślad: pierwotny koszt, testy utraty wartości i ich dane wejściowe (z odwróceniami do kosztu tam, gdzie dotyczy), źródła wartości godziwej tam gdzie stosuje się model przeszacowania oraz szczegóły na poziomie partii za każdym zbyciem — wszystkie powiązane z uzgodnioną populacją. Transakcyjna księga pomocnicza → przechowuje te podłużne dowody w toku normalnego działania.

Czy posiadanie kryptowalut jako zapasów zmienia wszystko?

Zmienia standard i mechanikę: zapasy według IAS 2 stosują niższą z kosztu lub wartości netto możliwej do uzyskania, zamiast podejścia IAS 38 — koszt lub przeszacowanie z utratą wartości z możliwością odwrócenia. To, czy Twoje stany kwalifikują się jako zapasy, zależy od tego, czy przechowujesz je w celu sprzedaży w ramach zwykłej działalności, co jest osądem faktycznym i modelowym do potwierdzenia z Twoim doradcą.